دروس دانشگاه ها

تعریف و انواع آزمون های انعطاف پذیری

download

توانایی به کشش واداشتن نسوج اطراف یک مفصل یا حرکت آزادنه یک مفصل در سرتاسر دامنه ی حرکتی خود را انعطاف پذیری می گویند.

انواع انعطاف پذیری

  1. انعطاف پذیری ایستا

اندازه گیری کل دامنه حرکتی در مفصل است.

۲ . انعطاف پذیری پویا

سنجش گشتاور یا مقاومت در برابر مفصل است.

اندازه گیری انعطاف پذیری

  1. روش های اندازه گیری انعطاف پذیری ایستا

الف) مستقیم

از وسایل ویژه ای به نام گونیامتر و فلکسومتر استفاده می شود.فلکسومتر لیتون گونیای ویژه ای است که قادر است دامنه ی حرکتی را در ۳۰ حرکت مختلف اندازه گیری کند.

ب) غیر مستقیم

از آزمون های میدانی برای این هدف استفاده می شود. مهمترین آن ها آزمون Sit and Reach یا رساندن دست در حالت نشسته است. از جمله ضعف های بزرگ این آزمون این است که درازا و پهنای بدن بر روی نتایج تاثیر گذار است.

تعریف و انواع آزمون های توان

download (2)

توان کار انجام شده در واحد زمان است. توانائی انجام پرش، دوی سرعت، پرتاب وزنه و پرتاب نیزه از نمونه های تبدیل انرژی به توان هستند. ظرفیت بهبود توان، عامل اصلی در سطح قهرمانی به حساب می آید. توان به دو عامل سرعت و قدرت بستگی دارد.

اندازه گیری توان

  1. وسایل الکترومکانیکی ( دستگاه ایزوکینتیک)
  2. آزمون های میدانی ( پرش جفت، پرش عمودی و پرتاب توپ مدیسن بال یا سافت بال)

آزمون ها

با نوجه به اینکه توان با سوخت و ساز بی هوازی همراه می باشد به آزمون های آن آزمون های توان بی هوازی نیز گفته می شود.

  1. آزمون پرش جفت طول

هدف اندازه گیری توان انفجاری پاهاست.بیشترین مقدار پرش بعد از سه نوبت بر حسب سانتی متر برای آزمودنی ثبت می شود.

  1. آزمون پرش عمودی یا سارجنت

هدف اندازه گیری توان انفجاری بازکننده ی پاهاست.

  1. نمودار لوئیز

در نمودار لوئیز توان بی هوازی افراد با توجه به وزن شان محاسبه می شود که این نشان دهنده ی مزیت این روش نسبت به پرش سارجنت است.

  1. آزمون مارگاریاکالامن

این آزمون نیز توان را سنجش می کند در صورت عدم وجود امکانات آزمون مارگاریاکالامن می توان از دوی سرعت ۵۰ یارد ( ۴۵ متر) به جای آن استفاده کرد.

تعریف و انواع آزمون های قدرت و استقامت عضلانی

download

قدرت

بیشترین نیرویی است که در برابر مقاومت معینی برای یک بار اعمال می شود.

انواع قدرت

  1. قدرت ایستا یا ایزومتریک

انقباض های عضلانی در برابر مقاومت ثابت و غیر قابل حرکت است و در حالی که تنش عضله گسترش می یابد، تغییری در طول آن ظاهر نمی شود.

  1. قدرت پویا یا ایزوتونیک

انقباض هایی هستند که طول عضله هنگام بلند کردن جسم ثابتی تغییر می کند. قدرت پویا دارای دو بخش زیر است.

الف) درون گرا ( کنسنتریک): عضله هنگام انقباض کوتاه می شود.

ب) برون گرا ( اکسنتریک ): بر طول عضله هنگام انقباض افزوده می شود

  1. قدرت ایزوکینتیک

ترکیب انقباض های ایزومتریک و ایزوتونیک است زیرا هم شامل بیشترین تلاش در تمام زوایای مفصلی (مانند ایزومتریک) است هم در سراسر دامنه حرکت مفصل صورت می گیرد ( مانند ایزوتونیک).

اندازه گیری قدرت

قدرت و استقامت عضلانی را به صورت ایستا با دینامومتر و گابل تنسیومتر و به صورت پویا با بلند کردن وزنه و یا حرکات نرمشی و به صورت ایزوکینتیک به وسیله دستگاه های الکترومکانیکی و هیدرولیک مانند دستگاه بدنسازی سایبکس می توان اندازه گیری کرد.

دینامومتر

برای اندازه گیری قدرت ایستا ( ایزومتریک ) به کار می رود. دو نوع دینامومتر وجود دارد

  1. دینامومتر مخصوص اندازه گیری قدرت عضلات دست
  2. دینامومتر مخصوص اندازه گیری قدرت پاها، شانه، سینه و پشت

کابل تنسیومتر

برای اندازه گیری قدرت ایستا ( ایزومتریک ) به کار می رود. این روش توسط هریسون کلارک ابداع شد و به وسیله آن می توان ۳۸ گروه عضلانی مختلف را تحت آزمون قرار داد.

اندازه گیری قدرت پویا:

این اندازه گیری آزمون هایی را شامل می شود که در آن طول عضله تغییر می کند و عموما در قالب حرکات نرمشی و حرکات با وزنه انجام می شود. معروف ترین آزمون این روش آزمون یک تکرار بیشینه است.

استقامت عضلانی

استقامت عضلانی عبارتست از انقباض های مکرر و طولانی مدت یک یا گروهی از عضلات .مهمترین آزمون های موجود برای سنجش این شاخصه آزمون های دراز و نشست، بارفیکس و آزمون شنا روی دست می باشد. واحد ارزیابی استقامت عضلانی شمارش تعداد تکرار یا مدت انقباض است. این قابلیت به صورت های ایستا پویا و ایزوکینتیک سنجش می شود.

مواد قابل اندازه گیری در تربیت بدنی

download (1)

موارد قابل اندازه گیری در تربیت بدنی

  1. موارد مربوط به ورزش های اصلاحی و درمانی
  2. مهارت در ورزش
  3. موارد مربوط به روانشاسی ورزشی
  4. موارد مربوط به فیزیولوژی، تغذیه و طب ورزشی
  5. موارد مربوط به بیومکانیک ورزشی

تربیت بدنی

شاخه ای از تعلیم و تربیت است که با حرکات و فعالیت های بدنی به رشد و شکوفایی استعدادهای بالقوه ی افراد می پردازد و بخش مهمی از این فعالیت ها در چارچوب آمادگی جسمانی می کنجد.

مفهوم آمادگی جسمانی

سافریت آمادگی جسمانی را به دو بخش مستقل مرتبط با تندرستی و مرتبط با اجرای ورزشی تقسیم بندی نمود.این تقسیم بندی به همراه آزمون های مربوط در جدول زیر ارائه شده است.

آمادگی جسمانی مرتبط با تندرستی

آمادگی جسمانی مرتبط با اجرای ورزشی

تست ورزش ( ارزیابی آمادگی قلبی – عروقی)

بارفیکس ( ارزیابی قدرت و استقامت عضلانی)

تست پله ( ارزیابی آمادگی قلبی – عروقی)

دوی ۶۰ متر ( ارزیابی سرعت)

وزن سنجی زیر آب ( ارزیابی ترکیب بدن)

پرش طول ( ارزیابی توان)

اندازه گیری چربی زیر جلدی ( ارزیابی ترکیب بدن)

دوی ۵۴۰ متر ( ارزیابی آمادگی قلبی – عروقی)

آزمون کراس – وبر

آزمون آمادگی جسمانی تگزاس

 برخی پژوهشگران آمادگی عمومی بدن را به دو بخش آمادگی جسمانی و آمادگی حرکتی تقسیم می کنند. منظور از آمادگی جسمانی آن دسته از توانایی های پایه و بنیادی انسان است که به خودی خود وجود داشته و آموزش پذیر نیستند ولی در اثر تمرین پیشرفت می کنند مانند: قدرت، استقامت و انعطاف پذیری.

آمادگی حرکتی نیز به توانایی هایی اطلاق می شود که در اثر آموزش به وجود می آیند، اکتسابی هستند و به وسیله ی تمرین بهبود پیدا می کنند. مانند توان، سرعت و چابکی.

از نظر برایان شارکی آمادگی جسمانی دارای دو بخش آمادگی عضلانی و آمادگی انرژی است. اما آمادگی جسمانی بر اساس دیدگاه دکتر مهر علی همتی نژاد و دکتر فرهاد رحمانی نیا به عوامل زیر تقسیم می شود.

  1. قدرت
  2. استقامت عضلانی
  3. توان
  4. انعطاف پذیری
  5. تعادل
  6. چابکی
  7. سرعت
  8. آمادگی قلبی – تنفسی

اندازه گیری موارد مربوط به ورزش های اصلاحی و درمانی

این شاخه از علوم تربیت بدنی به شناسایی، آموزش، پیشگیری و اصلاح ناهنجاری های جسمانی می پردازد. مهمترین بخش کار کسب اطلاعات مناسب از وضعیت فرد است. برای این کار می توان از روش های زیر استفاده کرد.

  1. مشاهده ی فرد از نمای پشت، جلو و پهلو و بررسی حرکات بدن.
  2. بررسی وضعیت طبیعی مفاصل و اندام ها
  3. روش ترسیم نقش پا با استفاده از پودر تالک و سایر پودرهای بهداشتی
  4. بررسی وضعیت کفش و مشاهده ی سائیدگی آن

ارزشیابی مهارت در ورزش

دو نوع آزمون مهارت وجود دارد

  1. آزمون های مهارت ساخت مربی

توسط مربیان به کمک وسایل در دسترس ساخته می شود تا عملکرد ورزشکاران مورد ارزیابی قرار گیرد.

  1. آزمون مهارت استاندارد

در هر رشته ورزشی بر اساس نوع مهارت چندین آزمون استاندارد وجود دارد مثلا آزمون سرویس در والیبال.

اندازه گیری موارد مربوط به روانشاسی ورزشی

دانش روانشناسی ورزش به حیطه های مستقلی تقسیم می شود:

الف) رشد و تکامل حرکتی

ب) کنترل و یادگیری حرکتی

ج) روانشناسی اجتماعی و شخصیت

اندازه گیری موارد مربوط به بیومکانیک ورزشی

بیومکانیک شاخه ای از تربیت بدنی است که به مطالعه اصول فیزیک در حرکات و فعالیت های بدنی انسان و همچنین وسایل ورزشی می پردازد. اندازه گیری های موجود در این شاخه از تربیت بدنی دو حوزه را در بر می گیرد که عبارتند از:

  1. حوزه اول دارای ماهیت بیولوژیکی است و عواملی چون اعمال نیرو بر استخوان ها، انقباض های عضلانی و نقش اهرمی استخوان ها را مورد مطالعه قرار می دهد.
  2. حوزه ی دوم به مکانیک مربوط می شود که خود شامل دوبخش است

الف) استاتیک

عوامل مربوط به دستگاه های ساکن و حرکت یکنواخت را بررسی می کند(مرکز ثقل و حالت های تعادلی).

ب) دینامیک

این بخش به بررسی عوامل مربوط به دستگاه های متحرک می پردازد و در بر گیرنده ی دو رویکرد است

  1. سینماتیک

به بررسی عوامل زمانی و فضایی مانند سرعت و شتاب در حرکت می پردازد

  1. سینتیک

به بررسی عواملی که روی یک دستگاه عمل می کند مانند: نیروی ثقل و نیروی عضلات می پردازد.

پایایی Reliability

index

پایایی یک ابزار اندازه‌گیری، عبارت است از درجه ثبات، همسانی و قابلیت پیش‌بینی آن در اندازه ­گیری هر آنچه اندازه می­ گیرد. این کیفیت، در هر نوع اندازه‌گیری، یک امر اساسی است. به طور کلی پایایی یک ابزار اندازه گیری به دقت نتایج حاصل از آن اشاره می کند. برای برآورد پایایی از روش های مختلفی استفاده می شود.

 برآورد پایایی

پایایی مجدد یا بازآزمایی: ساده ترین روش تعیین پایایی یک آزمون است. در این روش تمام محاسبات و اندازه­ گیری­ ها را در مورد افراد گروه نمونه در یک زمان و اجرای مجدد آن در مورد همان گروه در زمانی دیگر انجام می­ دهیم و نباید اختلافی بین نتایج به دست آمده وجود داشته باشد.

 اجرای فرم­ های همتا: در این طریق، به جای اینکه تنها به یک روش توسل جوییم، از راه‌های مختلف اندازه­ گیری را انجام می ­دهیم و به کمک نتایج به‌دست آمده، اختلافات و اشتباهات را تصحیح می­ کنیم. غالبا برای انجام این منظور از طبقه‌بندی­ های مختلف استفاده می­ شود.

 پایایی آزمون­ های موازی: در این روش‌ها، دو نوع آزمون که تقریبا معادل هستند، ساخته می­ شود و پاسخ‌های دو آزمون مشابه، باید همبستگی زیاد داشته باشد.دو فرم یک آزمون در صورتی هم ارز هستند که میانگین و واریانس آن ها برابر باشند.

دو نیمه کردن آزمون: در این روش، یک آزمون واحد بعد از اجرا به دو قسمت مساوی تقسیم شده سپس با توجه به فرمول‌های آماری محاسبه می­ گردد که ضریب همبستگی دو آزمون باید بالا باشد.

برای اینکه یک آزمون روا باشد باید پایا باشد. یعنی پایایی شرط روایی است اما روایی برای پایایی ضروری نیست.

اعتبار یا روایی Validity

300px-Archery_target

اعتبار (روایی) به ارتباط منطقی، بین پرسش­ های آزمون و مطلب مورد سنجش اشاره دارد. وقتی گفته می­ شود آزمون، روایی دارد به این معنا است که پرسش‌های آزمون به‌طور دقیق آنچه را که مورد نظر می­ باشد، می­ سنجد. لذا آزمونی دارای روایی است که برای اندازه گیری آنچه مورد نظر است ٬ کافی و مناسب باشد. به عبارت دیگر مرتبط بودن آزمون با ویژگی مورد اندازه گیری را روایی یا اعتبار می گویند.

 انواع روایی

روایی محتوایی: روایی محتوایی به این مطلب اشاره می کند که نمونه سوال های استفاده شده در یک آزمون تا چه حد معرف کل سوال های ممکن است که می توان از محتوا یا موضوع مورد نظر تهیه کرد. آزمون، وقتی روایی محتوایی دارد که هدف‌های آن با محتوای آزمودنی ارتباط داشته باشد. برای مثال، اگر یک مربی بخواهد میزان استقامت عضلانی ورزشکاران را اندازه گیری کند، آزمون وی باید صرفا استقامت عضلانی را اندازه گیری کند نه عوامل دیگر را. هیچ گونه روش آماری برای تعیین روایی محتوایی وجود ندارد و قضاوت های مربوط به این نوع روایی نه قطعی هستند و نه نهایی.

 روایی صوری: روایی صوری این مطلب را مد نظر دارد که سؤال­ های آزمون تا چه حد در ظاهر شبیه به موضوعی هستند که برای اندازه­ گیری آن تهیه شده ­اند. در واقع روایی صوری یکی از مشتقات روایی محتوایی است. از آنجا که روایی صوری نوع خاصی از روایی محتوایی است لذا همانند روایی محتوایی برای تعیین آن باید از نظر متخصصان استفاده کرد.

 روایی ملاکی: روایی ملاکی به صورت همبستگی نمره ­های آزمون با یک ملاک خارجی که با متغیر مورد سنجش مربوط است، تعریف می­ شود. روایی وابسته به ملاک را به روایی همزمان و روایی پیش‌بین تقسیم می­ کنند. اگر اندازه متغیر ملاک همزمان با اجرای آزمون به دست آید، همبستگی آزمون با متغیر ملاک را روایی همزمان می ­نامند. مانند، همبستگی بین نمره­ های هوش و پیشرفت تحصیلی گروهی از دانش‌آموزان در یک زمان معین. در روایی پیش‌بین، اندازه متغیر ملاک مدتی پس از اجرای آزمون به دست می­ آید. به عنوان مثال همبستگی بین نمره‌های یک تست هوش با نمره­ های پیشرفت تحصیلی آزمودنی­ ها در یک یا چند سال آینده، روایی پیش‌بین آزمون هوش نامیده می­ شود.

روایی سازه: روایی سازه بر این مطلب تأکید می­ کند که آزمون تا چه اندازه سازه نظری یا صفت مورد نظر را اندازه می­ گیرد. این سنجش مستلزم سه اقدام اساسی است: در ابتدا سازنده آزمون باید صفت مورد نظر را به دقت تحلیل کند. در مرحله بعد، چگونگی ارتباط صفت با متغیرهای دیگر را مورد توجه قرار دهد و بعد از طریق آزمایش معلوم کند که آیا این روابط فرضی واقعا وجود دارند یا نه.

اصول تمرین در حرکات قدرتی

images (1)

قدرت عضلانی، توانایی یا ظرفیت یک عضله یا گروه عضلانی، برای اعمال حداکثر نیرو علیه یک مقاومت است، بنابراین افزایش قدرت عضلانی، یکی از عوامل ضروری آمادگی برای کسانی است که در یک برنامه فعالیت جسمانی شرکت می کنند.حفظ حداقل سطح قدرت در عضله یا گروه عضلانی، برای زندگی طبیعی و سالم، حائز اهمیت است.

ضعف عضلانی یا عدم توازن گروه های عضلانی می تواند باعث حرکت یا جابجایی غیر طبیعی در بخش های مختلف بدن شود و عملکرد طبیعی آن را معیوب کند.همچنین می تواند سبب ناهنجاری در اندام ها شود.تمرین قدرتی، علاوه بر نقشی که در برنامه های تمرینی دارد در پیشگیری از آسیب دیدگی و در توان بخشی اندام های آسیب دیده نیز موثر است.بیشتر حرکات ورزشی انفجاری هستند و نقش قدرت و سرعت در آن ها بارز شده است.اگر مقدار زیادی نیرو، در حداقل زمان ایجاد شود، یک حرکت توانی به وجود می آید.باید توجه کرد که بدون توانایی عضلات ظرفیت های عملکردی ورزشکار برای افزایش قدرت عضلانی محدود خواهد شد.

رابطه قدرت با استقامت عضلانی

قدرت عضلانی رابطه نزدیکی با استقامت عضلانی دارد.استقامت عضلانی توانایی عضله یا گروه برای اجرای مجموعه ای از انقباض های تکراری یا تولید نیروی ثابت در یک دوره زمانی گفته می شود.با افزایش قدرت عضلانی، استقامت عضلانی نیز افزایش می یابد.برای افراد معمولی، افزایش استقامت عضلانی، مهمتر از افزایش قدرت عضلانی است زیرا استقامت عضلانی برای انجام فعالیت های روزانه زندگی حیاتی تر است.به هر حال مقدار قابل ملاحظه ای از قدرت، برای هر فردی که در انواع مشخصی از فعالیت های جسمانی شرکت می کند لازم است.

عوامل موثر در قدرت و استقامت عضلانی

نیروی تولید شده در هنگام انقباض عضلانی ، به عوامل متعددی بستگی دارد که عبارتند از :

  • اندازه عضلانی
  • طول اولیه عضله در لحظه فعال شدن
  • تعداد واحد های حرکتی فعال
  • نوع واحد های حرکتی فعال
  • کارآیی عصبی ـ عضلانی
  • عوامل بیومکانیکی

هر چه اندازه عضلات بزرگتر و تعداد واحد های حرکتی فعال بیشتر و همچنین واحد های حرکتی فعال از نوع تند انقباض باشد، کارآیی عصبی ـ عضلانی بالاتر باشد و عوامل بیومکانیکی ( زاویه مفصل ـ راستای تولید نیرو و … ) در وضعیت مطلوب تری باشند، نیروی تولید شده در عضله بیشتر است.

سازگاری های عمومی با تمرین قدرتی

افزایش قدرت و اندازه عضلانی و افزایش تراکم استخوانی، سازگاری های عمومی با تمرین قدرتی هستند.تمرین قدرتی به مدت ۳ تا ۶ ماه، می تواند باعث افزایش قدرت به میزان ۲۵ تا ۱۰۰ درصد گردد.میزان افزایش قدرت به عوامل متعددی از جمله سن، جنس، سطح اولیه قدرت، روش و نوع تمرین دارد.

دستگاه عصبی و افزایش توده عضلانی، عوامل اصلی افزایش قدرت به شمار می آیند.افزایش اولیه قدرت عضلانی حین چند هفته اول تمرین قدرتی، بدون تغییر بارز در اندازه عضله ایجاد می شود.در واقع علت افزایش قدرت در چند هفته اول سازگاری عصبی است، یعنی بهبود هماهنگی عضلات و فعال تر شدن عضلات حرکت دهنده اصلی است.

برنامه های تمرین قدرتی برای گروه های مختلف و با توجه به اهداف مختلف، ویژگی های خاص خود را دارد.در نوجوانان و زنان، افزایش قدرت همراه با افزایش بسیار زیاد توده عضلانی نیست.بعضی از بانوان، از حجیم شدن عضلات بیم دارند و از این رو در تمرینات قدرتی شرکت نمی کنند.باید توجه داشت که این پدیده به طور کلی در بانوان اتفاق نمی افتد.برای مثال، پس از ۱۰ هفته تمرین قدرتی حجم عضلات آن ها افزایش قابل توجهی پیدا نمی کند.

اصول تمرین در حرکات قدرتی

برای موثر بودن برنامه های تمرین قدرتی، باید اصول تمرین مربوط را مورد توجه قرار داد.با در نظر گرفتن اصولی همچون شدت، مدت و تعداد جلسات و همچنین روش های مختلف تمرین قدرتی، می توان برنامه هایی را طراحی کرد که با توجه به نیاز هر شخص، اهداف ویژه ای را دنبال کند.

اصل ویژگی

گروه عضلانی فعال، انواع انقباض و شدت تمرین در افزایش آمادگی عضلانی مؤثر هستند؛ به عبارت دیگر، به نظر می رسد که تمرین قدرتی باید با توجه به مهارت حرکتی انجام شود. برای افزایش قدرت حرکتی در عضلات خم کننده آرنج باید تمریناتی انتخاب شود که باعث انقباض های درون گرا و برون گرا این عضلات شود.همچنین برای افزایش قدرت عضلانی، حرکات باید با شدت بالا و تکرار کم اجرا شود، در حالی که برای افزایش استقامت عضلانی حرکاتی با شدت متوسط پایین و تکرار های زیاد توصیه می شود.

کسب قدرت و استقامت نسبت به سرعت و دامنه حرکتی مورد استفاده دارای ویژگی هایی است.با تمرین هم طول، قدرت به دست آمده در زوایای تمرین نشده، معمولاً ۵۰ درصد کمتر از زاویه ای است که تمرین در آن انجام شده است.همچنین افزایش قدرت به تمرین هم جنبش، ممکن است به سرعت های تمرین شده یا پایین تر از آن محدود شود.بنابراین برنامه های تمرین قدرتی، باید گروه های عضلانی ویژه را فعال کند و تا حد امکان به الگوهای حرکتی ورزش مورد نظر شبیه باشد.

اصل اضافه بار

قدرت و استقامت عضلانی، بر اساس اصل اضافه بار افزایش می یابد.طبق این اصل، برای ایجاد قدرت و استقامت عضلانی، شخص باید به تمریناتی بپردازد، که فشار آن ها بر عضلات بیش از حد است؛ بنابراین قدرت، استقامت و حجم عضله، تنها زمانی افزایش می یابد که عضله برای دوره مشخصی از زمان، در حداکثر ظرفیت قدرت و استقامت خود علیه مقاومت هایی که از حد معمول بالاتر است، عمل کند.

برای افزایش قدرت، شدت تمرین باید حداقل ۶۰ درصد حداکثر باشد.به هر حال افزایش سریع تر قدرت، ممکن است یا مقاومت های حداکثر یا نزدیک به حداکثر ( ۸۰ تا ۱۰۰ درصد ) به دست آید.برای کسب استقامت، ممکن است شدت های حدود ۳۰ درصد استفاده شود، به هر حال فعالیت عضلات در شدت های پایین، باید تا آستانه خستگی ادامه یابد.

اصل مقاومت فزاینده

در طول برنامه تمرین، قدرتی، مقاومت، حجم تمرین، باید به طور دوره ای افزایش یابد تا همچنان که قدرت و استقامت افزایش می یابد، اضافه بار نیز افزایش یابد.پیشرفت باید به صورت تدریجی باشد، زیرا پیشرفت بسیار سریع، ممکن است صدمات عضلانی ـ استخوانی و درد های عضلانی ایجاد کند.به طور کلی، گروه های عضلانی با افزایش تدریجی مقاومت یا مقدار وزنه جابجا شده می توانند اضافه بار را تحمل کنند.افراد کم قدرت، در پاسخ به تمرین قدرتی، نسبتاً قدرت بیشتر و پیشرفت سریع تری را در مقایسه با افرادی که در ابتدا از قدرت بالاتری برخوردارند، نشان می دهند ( اصل سطح اولیه و اصل تفاوت های فردی ).

به هر حال همچنان که شخص در طول اجرای برنامه به سقف وراثتی خود نزدیک می شود، میزان پیشرفت آهسته یا حتی متوقف می شود ( اصل کاهش تغییر پذیری ).همچنین وقتی شخص حجم تمرین را کاهش می دهد و یا تمرین قدرتی را قطع می کند، سازگاری های فیزیولوژیک و پیشرفت های حاصل شده در ساختار و عملکرد عضلانی، به شرایط پیش از تمرین باز می گردد ( اصل برگشت پذیری ).با استفاده از فنون مختلف زمانبندی تمرین، می توان آثار بی تمرینی را کاهش داد و با تغییر دادن شدت و حجم تمرین، قدرت را در مراحل مختلف تمرین و مسابقه حفظ کرد.

 منبع:علم ورزش

ارزشیابی

download (1)

ارزیابی یا ارزشیابی فرایندی نظام مند است که برای جمع آوری، تحلیل و تفسیر اطلاعات از آن بهره گرفته می شود. به عبارت دیگر، ارزشیابی معنی و مفهوم بخشیدن به اطلاعاتی است که از طریق اندازه گیری به دست آمده است.

انواع ارزشیابی

۱٫ از نظر زمان انجام ارزشیابی

الف) ارزشیابی ورودی

در شروع هر دوره آموزشی برای آگاهی از میزان توانایی و سطح آمادگی فراگیران انجام می شود و پایه ای برای طبقه بندی افراد در گروه های متجانس را فراهم می کند.

ب) ارزشیابی مرحله ای با تکوینی

این ارزشیابی به تعیین میزان یادگیری اهداف آموزشی در مراحل مختلف آموزش پرداخته و تصمیم گیری برای ادامه روند آموزش را میسر می سازد.

ج) ارزشیابی پایانی یا نهایی

این نوع ارزشیابی در پایان کار انجام گرفته و اطلاعات لازم برای اصلاح و تکمیل برنامه های دور بعد را در اختیار قرار می دهد.

۲٫ از نظر مقایسه

الف) ارزیابی نسبی

ب) ارزشیابی نورمی یا هنجاری

ج) ارزشیابی معیاری یا ملاکی

اندازه گیری

download (1)

در اندازه گیری، ویژگی ها ی اشیاء و افراد تعیین و مقدار آنها به صورت عدد و رقم گزارش می شود. از این رو می توان گفت فرایندی است که تعیین می کند یک شخص یا یک شیء دارای چه مقدار از یک ویژگی است. به طور کلی دادن نمره به افراد، اشیاء و رویدادهای خاص را اندازه گیری می گویند. در فرایند اندازه گیری معمول ترین ابزار اندازه گیری ویژگی ها، آزمون است و به کار بردن آن آزمودن نام دارد.

مراحل اندازه گیری

  1. تعریف صفت یا ویژگی مورد اندازه گیری
  2. تهیه وسیله یا ابزار مناسب اندازه گیری
  3. کمی سازی خصیصه ها یا تبدیل کیفیت به کمیت

مشکلات هریک از مراحل سه گانه اندازه گیری

  1. مشکلات موجود در اندازه گیری مفاهیم غیر قابل لمس و انتزاعی از قبیل شرایط روانی
  2. عدم تفاهم در شناسایی و تعریف برخی مفاهیم مورد اندازه گیری
  3. تبدیل نتایج تجربی به صورت واحدهای مدرج یا مقدار

مقیاس های اندازه گیری

الف) مقیاس های کیفی

  1. اسمی، نامی یا عددی (طبقه بندی بازیکنان بر اساس شماره لباس)
  2. رتبه ای، مرتبه ای یا ترتیبی ( نفرات اول تا سوم یک مسابقه ورزشی)

ب) مقیاس های کمی

  1. مقیاس فاصله ای
  2. مقیاس نسبی

بررسی عضلات بدن

برای درک راحت و شناخت بهتر عضلات بدن پیشنهاد می شود این عضلات به ترتیب زیر و به طور جداگانه مورد بررسی قرار گیرند.

  1. عضلات سر و صورت
  2. عضلات تنه
  3. عضلات اندام های فوقانی
  4. عضلات اندام های تحتانی

عضلات سرو صورت

تمامی استخوان های سر و صورت به استثنای فک پایین ثابت اند. عضلات سر و صورت نیز روی استخوان ها متصل نیستند و اتصال این عضلات بیشتر روی پوست سر و صورت است. به همین دلیل انسان ها قادر به حرکت دادن پوست در این نواحی می باشند که این حرکات خود سبب ایجاد اشکال ظاهری هیجان ها (خنده، گریه و …) در صورت می شود.

عضله پشت سری پیشانی

این عضله از عضلات دو بطنی است بعنی دارای دو قسمت مشخص است، از پیشانی شروع و تا استخوان پس سری امتداد می یابد.

عضلات حلقوی لب ها

این عضلات دور دهان را می پوشاند.

عضلات حلقوی چشم ها

این عضلات دور چشم ها را می پوشاند.

عضلات کره های چشم ها

در درون حدقه ی چشم قرار گرفته اند و باعث حرکت کره ی چشم ها می شوند تعداد آن ها در هر کره ۶ عدد است.

عضلات رجلی خارجی

این عضلات از روی استخوان پروانه ای به ناحیه گردن فک پائینی می چسبد و باعث باز شدن دهان می شود.

عضلات رجلی داخلی

از سطح داخلی استخوان های شب پره و کامی به زاویه ی داخلی استخوان فک پائینی متصل می شود.